De pedant en de prostitué

08-05-2021

Hier volgt een schrijven van de hulpbisschop van Den Bosch, Mgr. Mutsaerts, op zijn blog « Paarse Pepers » (https://vitaminexp.blogspot.com/). Zoals steeds spreekt hij « recht voor zijn raap », hetgeen niet bij iedereen in goede aarde valt. Wij kunnen het in ieder geval wel appreciëren, want het is een goede remedie tegen een pastoraal die veel twijfel en verwarring zaait in de katholieke geloofsgemeenschap. Ook Jezus toonde ons dat mensenliefde en oprechte waarheidsliefde steeds hand in hand moeten gaan. Wij hopen dat dit getuigenis veel lezers overtuigt, maar dat is iets waar zij zelf moeten over beslissen.

Als er één onderwerp is waarover veel misverstanden zijn, dan is het wel wat de Kerk leert over seksualiteit. Het is waar, ik voel me enigszins ongemakkelijk bij dit onderwerp. Een celibatair is wellicht ook niet de meest voor de hand liggende persoon om hierover te spreken. Van alle christelijke deugden, is seksuele moraal verreweg de minst populaire. Er is geen ontkomen aan; de katholieke stelregel luidt: ‘Òf een huwelijk (m+v) met volledige trouw aan je partner, òf anders totale onthouding’. Zo simpel zit dat. Einde verhaal. Tja, dat is moeilijk te verkopen in onze tijd. Want totale onthouding is erg moeilijk en druist tegen onze instincten in en wel zozeer dat we onszelf nuchter de volgende vraag moeten stellen: Heeft de Kerk het mis met zijn opvatting, of is er iets misgelopen met onze (geslachts-)instincten zoals die nu zijn?

We hebben eindeloos te horen gekregen dat het met de seksuele begeerte precies hetzelfde gesteld is als met iedere andere begeerte die we hebben en dat het allemaal rozengeur en maneschijn zal zijn als we maar eens afscheid nemen van die dwaze katholieke moraal die onthouding predikt en er verder het zwijgen toedoet. De maatschappijhervormers zeggen dat het seksuele leven een puinhoop is geworden doordat het verzwegen werd. Maar het is sinds de roemruchte jaren ‘60 jaar niet verzwegen. Dag in dag uit wordt erover gepraat en geschreven. De puinhoop is alleen maar groter geworden. Was verzwijgen het probleem geweest, dan zou openbare discussie de oplossing zijn geweest. Dat is het dus kennelijk niet.

Volgens mij is het andersom. Ik denk dat de mensheid het seksuele probleem oorspronkelijk verzweeg omdat het zo’n puinhoop was. Er ligt niets beschamends in het feit dat het mensdom zich op een bepaalde manier voortplant of dat die manier genot verschaft. De Katholieke Kerk zegt hetzelfde. Het probleem zit niet in de zaak zelf en niet in het genot. Het huwelijk is in het christendom hoger geroemd dan in enig andere godsdienst, en de grootste liefdesgedichten ter wereld zijn veelal door christenen gemaakt. Maar zoals seksualiteit vandaag de dag beleefd wordt – en dat niet alleen in LGTBQ+kringen – is alleszins beschamend. Van je eten genieten is niets om je voor te schamen. Maar het zou alleszins beschamend zijn als er mensen zijn die eten het belangrijkste in hun leven vinden en als ze hun tijd doorbrachten met kwijlend en smakkend naar plaatjes van voedsel kijken. Voor seks geldt hetzelfde.

De Kerk kent natuurlijk onze toestand en onze zwakheden. God zal ons niet beoordelen alsof we geen moeilijkheden te overwinnen hebben. Waar het om gaat is de oprechtheid en de volharding van onze wil om te overwinnen. Er zijn twee redenen waarom het voor ons zo moeilijk is te voldoen aan het katholieke standpunt. Ten eerste zijn er de vele signalen die ons willen aanpraten dat al die passies helemaal niet ongepast zijn, maar juist heel ‘natuurlijk en gezond’. Bijna elke roman en elke film associeert het toegeven aan seksuele verlangens met gezondheid, normaalheid, jeugd, openheid en opgewektheid. Zoals zo vaak berust zoiets op halve waarheden (dat seksualiteit op zichzelf niets verkeerds is, is juist). De leugen zit in de suggestie dat iedere geslachtsdaad waartoe je op een gegeven moment verleiding voelt eveneens gezond en normaal is. Dit kan – hoe je het ook bekijkt – niet anders dan onzin zijn. Kijk naar de gevolgen: afgunst, ziekte, leugens, spanningen, echtbreuk, en al wat het tegendeel van gezond en opgeruimd is. Het is een gekend gegeven dat voor geluk altijd een heleboel beheersing nodig is. Je kunt niet ongeremd eten en drinken en toch gezond blijven. Je kunt niet een bandeloze leefstijl erop nahouden en toch een goed huwelijk in stand houden. Je kunt niet over lijken gaan in je jacht op het grote geld en toch wensen dat iedereen je respecteert. Zo is het ook dat als je je niet wenst te beheersen aangaande bepaalde verlangens, dan zul je onvermijdelijk aansturen op verwoesting van je hele leven.

Wat in de tweede plaats veel mensen weerhoudt van ernstige pogingen kuisheid na te streven, is de gedachte dat deze christelijke deugd toch onmogelijk is. En daarom doen ze zelfs maar geen poging. Maar dat geldt wel voor meer dingen. Denk maar aan volmaakte naastenliefde. Dat is ook onhaalbaar, maar dat is toch ook geen reden om je er in het geheel niet om te bekommeren. Met alleen maar menselijke goede wil lukt dat niet. Je moet dan ook Gods hulp vragen. En zelfs dan kan het er na lange tijd op lijken dat er geen hulp komt. Maak je geen zorgen. Vraag na iedere mislukking om vergeving, krabbel weer overeind en probeer het opnieuw. Het helpt je af van illusies over jezelf en leert je op God vertrouwen. Je leert er enerzijds van dat je zelfs in je beste momenten niet op jezelf kan vertrouwen en anderzijds dat je ook in je slechtste momenten nog niet hoeft te wanhopen, want mislukkingen worden je vergeven. Fataal is alleen: met minder dan volmaaktheid genoegen nemen! En voor alle duidelijkheid nog even dit: seksualiteit is bepaald niet de kern van de katholieke moraal. Wie denkt dat de Kerk onkuisheid ziet als het allergrootste kwaad heeft het helemaal mis. De zonden van het vlees zijn erg, maar van alle zonden zijn ze de minst erge. De grootste zonden zijn allemaal puur geestelijk: genoegen scheppen in andermans schuld en ongelijk, roddel en achterklap, de genoegens van macht en haat. Want er zijn twee dingen in mij die met elkaar concurreren: het Dier in mij en de Duivel in mij. De Duivel is de ergste van de twee. Daarom zou een koude zelfingenomen pedant die regelmatig ter kerke gaat wel eens dichter bij de hel kunnen zijn dan een prostituee. Maar je kunt natuurlijk beter geen van tweeën zijn.

Mgr. Mutsaerts

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s