Rome

Paus Franciscus over zijn historische reis naar Irak

Tijdens de algemene audiëntie van woensdag 10 maart 2021 blikte paus Franciscus terug op zijn bezoek aan Irak. Het was de eerste pauselijke reis naar het land waar Ur ligt, in de geboortestreek van Abraham, die beschouwd wordt als de gemeenschappelijke grondlegger der drie grote monotheïstische godsdiensten.

Dit bezoek was ingegeven door de diepe bezorgdheid van de paus voor de gevolgen van het oorlogsgeweld, speciaal voor de minderheden. In veel gevallen zijn dat christenen. In het noorden van Irak vielen, naast de moordpartijen en de verbanning van christenen en sjiieten, vooral bij de jezidi’s (Koerden met een syncretisch geloof) veel slachtoffers van ISIS te betreuren.

Na de bevrijding van het noorden en de verdrijving van ISIS, volgde een korte periode van relatieve rust, waarin een gedeelte van de christelijke bevolking terugkeerde en de heropbouw van de kerken begon, vooral in de vlakte van Niniveh. Vanaf 2020 worden ze echter opnieuw bedreigd, door Turkse aanslagen en ontvoeringen door islamitische extremisten. Hun toekomstperspectieven zijn allesbehalve rooskleurig en het feit dat de paus hen nu kwam opzoeken betekende daarom heel voor hen.

Sinds de “democratische bevrijding” van Irak door de coalitie o.l.v. de V.S., zijn de anderhalf miljoen christenen die Irak in 2003 telde, gereduceerd tot één tiende van dit aantal. In het naburige Syrië verdween intussen 2/3e van de christelijke bevolking.

Hierna enkele passages uit de boodschap van de paus, nadat hij gedurende vier dagen het land had doorkruist, een tocht die als “gevaarlijk” werd ingeschat.

Bronnen (10-03-2021):

– kerknet.be

– zenit.org

– vaticannews.va

Geliefde broeders en zusters, goede morgen!

“De voorbije dagen heeft de Heer het mij mogelijk gemaakt Irak te bezoeken en zo een plan van de Heilige Joannes Paulus II te realiseren. Nooit eerder heeft een paus het land van Abraham bezocht. De voorzienigheid heeft gewild dat dit nu is geschied, als een teken van hoop na de vele jaren van oorlog en terrorisme en tijdens een harde pandemie.”

Hierna drukte de paus zijn dankbaarheid uit aan God en allen die zijn reis mogelijk en vruchtbaar maakten, met een bijzondere vermelding van de grootayatollah Al Sistani, de Iraakse geestelijke leider met wie hij een onvergetelijk onderhoud had. Deze reis was voor hem als een bedevaart en tegelijk een teken van hoop:

“Ik kon dat gemartelde volk, die martelaars Kerk niet benaderen zonder, in naam van de katholieke Kerk, het kruis op mijn schouders te nemen dat zij al jaren dragen. Een groot kruis zoals aan de ingang van Qaraqosh staat. Ik heb het sterk gevoeld bij het zien van de nog open wonden van de vernielingen en meer nog bij de ontmoeting met overlevende getuigen van het geweld, van de vervolgingen, van de ballingschap … Tegelijk zag ik rondom mij de vreugde om de gezant van Christus te ontvangen. Ik heb de hoop gezien naar een horizon van vrede en broederlijkheid, samengevat in de woorden van Christus die het motto vormden van dit bezoek: “Gij zijt allen broeders”.

Het vernietigend monster van de oorlog:

“Bagdad is in de loop van de geschiedenis een stad van het grootste belang geweest, die eeuwenlang de rijkste bibliotheek van de wereld heeft gehuisvest.  Wat heeft haar vernietigd? De oorlog. Altijd is de oorlog het monster dat doorheen de tijden, zich aanpast en de menselijkheid blijft verslinden.”

Wie levert de wapens?

“Het antwoord op wapens zijn niet andere wapens. Ik heb mij de vraag gesteld: wie verkocht de wapens aan de terroristen? Wie verkoopt vandaag de wapens aan de terroristen die op andere plaatsen bloedbaden aanrichten, denken we maar aan Afrika bijvoorbeeld? Het is een vraag waarop ik graag van iemand het antwoord zou krijgen.”

De broederlijkheid als antwoord.

“Zullen we er in slagen onder ons broederlijkheid op te bouwen, een cultuur van broeders te scheppen? Of zullen we verder gaan met de logica die met Kaïn begon, de oorlog?

Hierom hebben we elkaar ontmoet en hebben we gebeden, christenen en moslims, vertegenwoordigers van andere godsdiensten, in Ur, waar Abraham van God, bijna vierduizend jaar geleden, zijn roeping kreeg. Abraham is onze vader in het geloven omdat hij de stem van God hoorde die hem een nakomelingschap beloofde, alles achterliet en vertrok.”

Boodschappen van broederlijkheid:

“Een boodschap van broederlijkheid komt van de kerkelijke ontmoeting in de Syrisch-katholieke kathedraal van Bagdad, waar in 2010, 48 mensen, waarbij twee priesters, werden gedood tijdens de eucharistieviering. De Kerk in Irak is een martelaarskerk en in die tempel, die in steen de herinnering draagt van die martelaren, weerklonk de vreugde om de ontmoeting. Mijn verbazing midden onder hen te zijn vermengde zich met hun vreugde de paus bij hen te hebben.

Vanuit Mosul en Qaraqosh, op de Tigris in de nabijheid van de ruïnes van het oude Ninive, hebben we een boodschap van broederlijkheid verspreid. De bezetting door ISIS heeft de vlucht veroorzaakt van duizenden en duizenden inwoners, waaronder veel christenen van verschillende belijdenissen en andere vervolgde minderheden, vooral jezidi’s. Het oude karakter van deze stad werd verwoest. Op dit ogenblik poogt men haar moeizaam herop te bouwen. Moslims nodigen christenen uit terug te keren en samen kerken en moskeeën te herstellen. Dáar is de broederlijkheid.”

Boodschap van geloof en hoop

“En laten we asjeblieft verder bidden voor onze zwaarbeproefde broeders en zusters dat ze de kracht zouden vinden om opnieuw te beginnen. Denkend aan de vele uitgeweken Irakezen zou ik willen zeggen: jullie hebben alles achtergelaten, zoals Abraham. Bewaart, zoals hij, het geloof en de hoop en weest wevers van vriendschap en van broederlijkheid daar waar jullie vertoeven. En, indien mogelijk, keert terug.”

Slotwensen

“In Irak zijn de palmbomen, symbolen van dat land en van zijn hoop, blijven groeien en vruchten blijven dragen, ondanks het lawaai van verwoestingen en wapens. Zo gaat het ook met de broederlijkheid: zoals de vrucht van de palmboom maakt ze geen lawaai, maar ze is vruchtbaar en doet groeien.

Dat God, die vrede is, aan Irak, aan het Midden-Oosten en aan de hele wereld, een toekomst van broederschap schenke.”

Laten we ons daarbij aansluiten en God smeken de mensheid te verlossen van de vele vormen van wreedheid, godsdienstwaanzin, machtswellust en geldhonger die haar teisteren. Zijn Rijk van Broederlijke Vrede kome!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s